Bardzo prawdopodobne, że początek swego istnienia husarze zawdzięczają Serbom.
Po klęsce na Kosowym Polu w roku 1389 wszędzie szukali okazji do pomsty na Turkach.
Jan Długosz zapisał pod rokiem 1463, że w bitwie nad Sawą bił się Cohors Raczanorum
(oddział Raców - Serbów). Po śmierci króla Macieja Korwina Serbowie udali się do Polski,
aby kontynuować walkę z Turkami po usarsku.
*
Zaciężni Serbowie i Węgrzy służący po usarsku
w początkach XVI wieku walczyli bez jakiegokolwiek uzbrojenia ochronnego,
ewentualnie używali tarcz i lekkich pancerzy. Lekkość była dużym atutem w walce
z szybkim przeciwnikiem jakim byli np. Tatarzy.
Polscy rycerze biorąc przykład używali lekkiego pancerza i tarczy. Przejmowali też inną broń Raców - kopię.
*
Można przyjąć, że husaria polska narodziła się w początkach XVI wieku.
Górski przyjmuje, że był to rok 1500. Na obrazie przedstawiającym bitwę pod Orszą widać liczne zastępy husarzy.
Ostateczne wyodrębnienie husarii jako osobnej formacji nastąpiło w drugiej połowie XVI wieku.
Niemalże przez dwa wieki odnosiła wspaniałe zwycięstwa.
Wystarczy wspomnieć bitwy pod:
Przez cały ten okres husaria ulegała oczywiscie przemianom pod względem organizacji, uzbrojenia i sposobu walki
*
XVIII w. to schyłek tej formacji. Zlikwidowana została uchwałą sejmu Rzeczypospolitej z 1776 r. Uchwała ta postanawiała z istniejących chorągwi husarskich i pancernych sformować brygady kawalerii narodowej.
***
 
|